Pitten & bonen

Gezonde restaurants, vegetarische, biologische of zelfs diegene met rauwe voeding waar ze er vanuit gaan dat je niet boven de 45° mag koken, je vindt het tegenwoordig overal in Antwerpen. Men moet het dus, om klanten te lokken, meer en meer over een andere boeg dan het gezondheidsargument gaan gooien, want dat is per definitie goed en onbetwistbaar.
Deze ontbijt- en lunchzaak komt me daarvoor echter binnenin te maagdelijk, koel en strak over en doet me geenszins denken aan een zaak waar ik een gezellig en romantisch onderonsje zou willen beleven, zelfs overdag. Het maakt me eerder ongemakkelijk, zeker met een open keuken waar ze met vieren constant heen- en weer aan het lopen zijn. Het terras echter ligt heerlijk, enigszins voor de toeristen verscholen, op een relatief rustig binnenpleintje achter het voormalig bisschoppelijk paleis.
We bestelden een boterham tonijn, rucola, parmesan waarbij de tonijn best wat creatiever gemaakt zou mogen, met meer kruiding en wat citroen. Hij was iets te artificieel, te eenvoudig en ontgoochelend. De boterham was wel supervers. Het sapje wortel-gember-appel-citroen mankeerde m.i. de gember. Vergeten?
De bediening bestond, denk ik, uit de zaakvoerster met 3 jonge dienstertjes zonder horecaervaring en inzicht. Ze liepen dan ook over elkaars voeten en efficientie stond niet in hun woordenboek. De uitbaatster maakte de gerechten alleen en kon het tempo niet baas, waardoor de wachttijden opliepen. Spijtig, je zou als zaakvoerder moeten weten dat het een absolute noodzaak is om een lunch op korte tijd te bedienen, anders rateer je de kantoorbedienden die maar een beperkte lunchpauze hebben. Toch maar eens denken aan een mis-en-place?